شهید مرتضی طحانی در دی ماه سال ۱۳۳۸ در خانواده ای متوسط در شهرضا متولد شد و مراحل کودکی و طفولیت خود را در همان شهرضا سپری نموده و در دوره ابتدایی را در دبستان مهرگان شهرضا به اتمام رساند در طول تحصیلات ابتدائی دانش آموزی فعال و در سخوان بود و هر سال بدون تجدید و با نمرات خوب قبول میشد تحصیلات متوسطه را در دبیرستان سپهر شهرضا به انجام رساند و برای ادامه تحصیل راهی اصفهان شد و در دانشسرای تربیت معلم فنی مهاجر اصفهان مشغول تحصیل گردید. در طی مراحل زندگی کوتاه خود خطراتی جانش را تهدید کرد زمانی در حوض مملو از آب خانه افتاد و آخرین لحظات را می گذراند که خداوند او را نجات داد . زمانی دیگر در اثر تصادف آنقدر حالش و خیم شد که کسانی که بالای سرش بودند از او قطع امید کردند و لیکن خدا نمی خواست و اراده اش بر این بود که بماند و از اسلام و قرآن و انقلاب اسلامی دفاع نماید . زمانیکه به سن بلوغ رسید دستورات شرع را اجرا نموده و هیچگاه نماز و روزه اش را به پوته فراموشی نسپرد و در مراسم مذهبی شرکت می کرد و تا آنجا که در توانش بود دانسته هایش را اجرا می نمود. اخلاقش بسیار خوب بود و با متانت و خوشرویی با دوستان و آشنایان برخورد می کرد از غیبت کردن بسیار گریزان بود و اگر می دید کسی غیبت دیگری را می کند همانجا تذکر میداد و امر به معروف می نمود هر گاه فرصت پیدا می کرد نماز شب می خواند بخصوص هنگامی که در جبهه ها بود حال و هوای دیگری داشت، دوستان همرزمش می گفتند شبها در سایه سنگر راز و نیاز مخصوصی با خدای خود داشت و از حالت روحانی او تعریف می کردند. همیشه در خدمت پدر و مادرش بود و هیچگاه باعث رنجش آنان نشد . در تمام راهپیماییها شرکت می کرد و پس از پیروزی انقلاب هنوز مدت کمی از تشکیل سپاه پاسداران نگذشته بود که به عضویت این ارگان انقلابی درآمد و شبانروز در خدمت انقلاب و بر علیه ضد انقلاب بود.اولین ماموریتش به کردستان بود که سه ماه این منطقه اعزام شد و در آنجا خدمت کرد. پس از بازگشت از کردستان به جبهه جنگ حق عليه باطل شتافت و در عملیات آزادسازی بستان رشادت قابل توجهی از خود نشان داد و به گفته خودش چندین تانک دشمن را در این حمله منهدم نمود و در همین عملیات در اثر اصابت ترکش خمپاره به شکم و پایش زخمی شد و در بیمارستان بستری گردید هنوز کاملا بهبود نیافته بود که باز به جبهه ها رفت و در عملیات دفاع در تنگ چزابه و تپه ها شرکت فعال داشت و پس از چندروزی که به مرخصی آمد باز به جبهه رفت و در عملیات فتح المبین شرکت کرد. به ورزش علاقه عجیبی داشت و عضو یکی از تیم های فوتبال شهر بود و همگام با رشد معنویت خود از تربیت بدن نیز غافل نبود . سرانجام در تاریخ ۶۱/۱/۳ در عملیات فتح المبین شرکت کرد و در دشت عباس در اثر اصابت تیر وترکش خمپاره به لقاء الله پیوست و در حالیکه شعار به نفع اسلام و انقلاب می داده جانش را به جان آفرین تقدیم کرد.